Jako Podlasianin czułem coś na kształt dumy, że 26 stycznia oczy meblarskiej Polski zwrócone były na Wschód, a konkretnie w kierunku Różanegostoku.

To właśnie w Różanymstoku tego dnia otwarto Branżowe Centrum Umiejętności. I choć pora roku nie sprzyjała przemieszczaniu się, dodatkowo aura zafundowała nam prawdziwy rollercoaster, a droga do Różanegostoku to ani S8, ani A2, to jednak obecność osób z najdalszych zakątków Polski świadczy o tym, że z BCU branża wiąże spore nadzieje i oczekiwania.

Wybrzmiało to przede wszystkim podczas konferencji poświęconej edukacji zawodowej, a także towarzyszących jej paneli dyskusyjnych. Zwłaszcza, że po stronie dotychczasowych sukcesów we współpracy pomiędzy branżą meblarską a szkolnictwem wskazano raptem dwa. To urealnienie katalogu zawodów poprzez wprowadzenie do szkolnictwa zawodu operator maszyn i urządzeń przemysłu drzewnego, a także… otwarcie BCU. Znacznie dłuższa była lista tego, co nie działa lub działa źle. Wymienianie ich tutaj nie ma jednak większego sensu, są to bowiem rzeczy w branży powszechnie znane.

Szkoła i szkolne programy nie nadążają za przemysłem

To fakt, z którym trudno polemizować i któremu zresztą trudno się dziwić. Świat się zmienia zbyt szybko, aby system edukacji – z założenia dość konserwatywny – za tymi zmianami nadążył. Dlatego tak ważne jest, aby o tych zmianach wiedzieli nauczyciele. Tutaj otwiera się pole do popisu przed BCU. Ma ono m.in. uczyć nauczać, czyli uzupełniać kompetencje nauczycieli – zarówno pedagogów ze szkół, jak i zakładów pracy. Ma to ręce i nogi, bowiem w branży jest sporo firm, które nie mają problemu z dzieleniem się wiedzą.

Reklama

Tyle teoria. A praktyka? To już czas pokaże. Pozostaje mieć nadzieję, że jak już ktoś jechał przez całą Polskę, to potraktuje poważnie swoją obecność na kursach w BCU. Wtedy para nie pójdzie w gwizdek, a Branżowe Centrum Umiejętności okaże się centrum umiejętności nie tylko z nazwy.

TEKST: Marek Hryniewicki

Felieton ukazał się w miesięczniku BIZNES MEBLE, nr 3/2026.