Czy zastanawiałeś się, z jakiego powodu w jednym zespole ludzie rozwijają skrzydła, wykazują inicjatywę i przynoszą niezwykłe rezultaty, a w innym, podobnym, ciągle panuje chaos i działa on od kryzysu do kryzysu?

Jako lider najpewniej upatrujesz przyczyn tego zjawiska w motywacyjnych systemach, budżecie czy rekrutacyjnych procesach. Tymczasem prawdziwa przyczyna jest zaskakująca: fundamentalny czynnik sukcesu (lub porażki) Twoich ludzi kryje się… w Twojej własnej głowie! Czytaj dalej i poznaj mechanizm, który sprawia, że Twój zespół staje się dokładnym odzwierciedleniem Twoich oczekiwań.

Siła właściwego podejścia

W latach 60. psycholog Robert Rosenthal wybrał szkołę i zrealizował w niej eksperyment, który przyniósł szokujące rezultaty i na zawsze zmienił to, jak myślimy o edukacji oraz zarządzaniu. Przeprowadził on tam standardowe testy inteligencji, po czym wybrał kilkoro uczniów z różnych klas i powiedział nauczycielom, że te dzieci są wybitnymi, uśpionymi talentami, które czeka ogromny skok intelektualny. Haczyk polegał na tym, że Rosenthal zmyślił wyniki eksperymentu, a dzieci zostały wybrane losowo.

Co okazało się na koniec roku? Wytypowani uczniowie rzeczywiście osiągnęli najlepsze wyniki w nauce. Jak do tego doszło? Nauczyciele, przekonani o ich geniuszu, podświadomie traktowali ich inaczej. Poświęcali im więcej uwagi, byli bardziej cierpliwi oraz uprzejmi, udzielali lepszych i bardziej konstruktywnych informacji zwrotnych. Ten mechanizm został nazwany Efektem Pigmaliona. Według mitologii greckiej Pigmalion – dzięki ogromnej wierze, dużym oczekiwaniom i wyjątkowemu traktowaniu – wręcz tchnął życie w wyrzeźbiony przez siebie posąg idealnej kobiety i ukształtował swoją rzeczywistość.

Przyznaj sam przed sobą. Kogo skreślasz z góry?

Teraz opowiem Ci, jak Efekt Pigmaliona przekłada się na Twoją biurową codzienność. Wyobraź sobie, że masz w zespole cenioną osobę, w którą stuprocentowo wierzysz, a także pracownika, którego w głębi duszy uznałeś za słabe ogniwo. Gdy powierzasz projekt pierwszej osobie, Twoja postawa jest wspierająca: dajesz jej pełną autonomię, a każde potknięcie traktujesz jak element procesu.

Kiedy zaś przydzielasz zadania „słabemu” pracownikowi, jesteś zdystansowany. Nakładasz na niego sztywne ramy i żądasz szczegółowych raportów, ponieważ zakładasz z góry, że znów coś zawali. Twój sposób komunikacji i język ciała sprawiają, że osoba numer dwa od razu wyczuwa Twój brak zaufania, ogarnia ją stres, pewność siebie ulatuje i w efekcie… rzeczywiście popełnia błąd. Ty zaś w głębi duszy myślisz: „A nie mówiłem?”, domykając cykl samospełniającej się przepowiedni.

Przyjrzyj się swoim przekonaniom

Chcesz wiedzieć, jak wyjść z tego schematu i stać się liderem, który nie podcina ludziom skrzydeł? Zrób szczery przegląd swoich przekonań. Pomyśl, do kogo w swoim zespole zdążyłeś już przykleić łatkę „nieudacznika”. Gdy już będziesz wiedział, kogo podświadomie spisałeś na straty, postaraj się przez najbliższy miesiąc świadomie zarządzać swoimi oczekiwaniami. Potraktuj to jak wyzwanie i zacznij traktować tę osobę jako ukryty talent. Rezultaty mogą Cię zdziwić!

Jako lider warto być świadomym i odpowiedzialnym. Prawdziwy przywódca staje się lustrem, w którym inni mogą zobaczyć swoją najlepszą wersję. Ludzie mają niezwykłą tendencję do dorastania do oczekiwań, jakie wobec nich stawiamy. Popracuj nad tonem głosu, sposobem komunikacji i językiem ciała; w biurowej przestrzeni ma to o wiele większe znaczenie, niż myślisz!

TEKST: Anna Gąsiorowska

Felieton ukazał się w miesięczniku BIZNES MEBLE, nr 8/2026.